Krossmedia

Lees een boek van Frans de Waal of kijk simpelweg naar andere apen om je heen en zoveel wordt snel duidelijk. Nu ook prachtig in 3 minuten video gegoten door ene Ernie Cline.

Warm. Dat is het in Ghana. Nu we het voor de hand liggende hebben gehad, kunnen we verder met het opvallende.

De vlucht verliep voorspoedig. Tijdens de overstap in Tripoli, Libië, heb ik gewoon de camera kunnen trekken zonder dat een van de vele ordemannetjes er iets van heeft gezegd. Er was zelfs een alleraardigste Ghanees-uitziende Libiër van de transfer service die aanbood al onze paspoorten tegelijk in te nemen, zodat we sneller een boarding pass zouden krijgen voor naar Accra. Daar trap je natuurlijk niet in! Toch was hij oprecht en na wat grappen over en weer (toen hij ons weer aan zag komen dook hij achter een pilaar, haha!) en twee uur wachten zaten we weer in hetzelfde vliegtuig, voor het tweede stuk.

In Accra zijn we veilig geland en in ons hotel aangekomen, daar hoeft het thuisfront zich dus geen zorgen om te maken. Een net hotel met airco op de kamer, en als het meezit meer dan een straaltje stromend water. Wel ‘gewone’ stroom, stekker erin en gaan!

Ook het binnenlandse vervoer is van niveau. We passen net met de gehele groep van 20 (plus chaufferur) in ons eigen busje. De lokale cultuur wil echter dat er dan nog een gids meemoet, een gids voor de gids en natuurlijk een gids voor de gids van de gids. Tenslotte nog een man die vertelt dat het hek open mag, en dan ben je ready to go! (Met een bus vol zwetende mensen want de binnenstad files zijn niet mis, en zonder windje om je heen is het dan toch wel erg benauwd). Het verkeer is ’strak georkestreerd chaotisch’; met een klein toetertje ben je overal snel langs. Niet zo hectisch als Istanbul en een stuk minder aggresief dan menig Zuid-Europees land. Ze hebben wel respect hier voor de voetganger, het schijnt omdat ze gelyncht worden mochten ze een arme ziel aanrijden.

De chauffeur wist verder prima langs de straatverkopers te manouvreren. In dit geval een kunst, want die staan voor stoplichten en kruispunten, tussen de auto’s in. Ze verkopen vanalles: pennen, zonnebrillen, riemen, zakdoekjes, snoepjes, bananenchips, stukken fruit (meloen, sinaasappel, bannaan) en vooral gesealde zakjes met koud water (die logischerwijs het meest in trek waren). De meesten vanaf hun hoofd, zoals we gewend zijn van de beelden uit Afrika van TV.

Verder zien we van die beelden (qua hongebruikjes en andere nare dingen) nog niet al teveel terug. Uiteraard is Accra een hectische miljoenenstad en zie je op het platteland veel armoede. Maar daarnaast is Ghana een ‘rijk’ land: laag percentage AIDS-patienten, geen voedseltekort en… de stuwdam bij Akosombe (pardon my Ghanese). Die levert namelijk via maximaal 6 intakes 70% van de stroomvoorziening van het land. Daar mocht ik dan weer niet filmen, in verband met de gids die zijn baan wilde houden. Ach, een goede reden, als je hier juist mede bent om de mensen vooruit te helpen.

Wat het werk betreft: het filmen gaat uitstekend, alles werkt lekker (wel veel sjouwen). Mede dankzij de stuwdam is er ook doorgaans stroom genoeg. Het monteren en op internet zetten laat nog even op zicht wachten, maar morgenavond komt waarschijnlijk dag 1 online, misschien met dag 2 er ook bij.